Cumartesi Kırmızı Sekoyası
Üç yıl
Koskoca üç yıloldu saçaklarım kızıl çam ormanına düşeli
Yaban diyor görenler
Garibim iklimime
Görmemiş daha önce kimse torosta kırmızı sekoyası
Kızıl tüğü düşmeden toprağa kar kartalının
Çatlamazmış toğumu cumartesi kırmızı sekoyasının
Ve ölmeden düşmezmiş tüğ
Ve ulu bir ağaç olmazmış kırmızıdan koyu kahveye ...
Üç yıl
Koskoca üç yıl oldu
Yüzün hala aklımda
Parmaklarının soğukluğu hala avuçlarımda
Konuşmanın sakinliğindeki huzur
Cümledeki mana her sözdeki çıkan öğüt
Kar kartalının asilliğindeki duruş...
Çocuktum ben üç yıl önce
Felek öyle bir sille attı ki
Birden büyüdüm
Şimdi rüyamda giderken sen
Yetişmeye çalışıyorum sana
Tökezleyip düşsemde peşinde
Kalk hadi diyorsun
Elimi tut diye uzanırken sana
Büyü hadi diyorsun
İşte bu olgunlaşmanın büyüsü
Bir babanın hırkasını çıkarışı
Şebi aru^s u gençliğimin
Ağustos sıcağında çağıl ırmakların kurumuş dudakları
Bölüm bölüm çatlamış toprak
Ve belirginleşmesi alnımdaki çizgilerin
Ben kızıl çam ormanında yaban
Ben son kar kartının kızıl tüğündeki toğum
Ben torosların uzantısında çatlamış çekirdek
Cumartesi kırmızı sekoyası
Hasret ve özlemle
Yazılmış kar kartalının hikayesi
Babama...