Cümlemin Senli Öğeleri

Bazen bir yüklemdi cismin.

Tek başına yeterdi her yere, şekle, kişiye...

Ve hep mastardı kipin

Lakin unuttuğun;

Her zaman senin yükleminde gizli özneydi benliğim...

Bazen bir tümleçti hayalin

Yer yahut zaman fark etmeden

Amaçsızca kurulan düşlerin temsili öğesiydin.

Bazen bir özneydi ismin,

'Kim?' sorusunun cevabıydı;

Sen'li başlayan iki kelimelik cümlelerim.

Bazen bir nesneydi tenin

Belirtili olan sadece simanken

Belirtisiz olan gözlerimden gözlerinin okuduğu

'Seni seviyorum!' ışıltısıydı sanki

Ya da ben hep bunlarla avuttum kendimi

Ama tümlecim hayalim

Yüklemim cismin

Öznem ismin

Nesnemde teninken ben hep aynı cümleyi söylerim:

'Seni seviyorum sevgilim...'

Cemre Şeyma KAPU "kederin kalemi