Çünkü Aşk Dış Kapının Mandalı

yorgunum dediğimde,

keşke bir sigara sarıp iliştirebilseydin

tütün sarısı parmaklarıma

ne kadar da anlamsız geliyor,

mevsimin sadece ellerimin üst kısmını üşütmesi bugün

o y s a,

dün gecenin koynunda kalan sokak naralarım

ve düğmesi çözülmemiş en galiz küfürlerim

anlamsızca gülümsetmiş

tek bir yuvası olmayan kırlangıç dudaklarını

sana sevdalı şiirler yazamıyorum,

a f fe t

çünkü aşk dış kapının mandalı

gökyüzünün rengine mavi demiştin

ve her öksürük nöbetinde dinlenmen için

sana hazırlarım bulutları

eski zamanlardan kalma eğikken başım

kandırılmış üçüncü cemre gibi baharı bekliyorum

çiy tutmuş vagonların son tren garında

benim kır düşmüş saçlarımda bütün renklerin gri tonu

senin mum kokulu masanda

sımsıcak yalanlardan ibaret hep aynı konu

g e l i r s e m,

kız kulesi gibi yalnız ve ıslak karşıla

hani gök gözlü güvercinlerin bayat ekmek paylaşma telaşı

yahut denizaşırı ülkelerde bir feribot çığlığı gibi

kendi yüzünden utanan,

toprak kokulu adamlardan korkma

palto niyetine yağmurlar atmışken sırtıma

her damlayı incitecekmiş gibi yürüyen

adımlarımdan tanırsın beni

merak etme ismimi unutmadan u n u t m a m seni