Dağ Beyi

gözyaşında tutsak yakamozum

akdenizim

gözlerim senden

ah dağ beyi

konuşkan bakışlarının

değmişliği varsa yüzüme

gece alnından dökülür

yastığımda daralır evren

kalbim yanlışlıkla atar

sana uzanmayacak ellerimin

göğe doğru uzaklaştığıdır

yerçekimi

düştüğüm ne denli maviyse

bir kulaç yukarıda

suyun sızısı

zan altında

ağır ağır

kıyıya vurur ruhumdaki yapboz

bir araya gelmeyecek parçalara dağılır

farkındaysan bakamam

kırk yıllık ben

beni bırakır

bir küçük kız kalırım

aşk yaşında

acılar geçer

bilmem kaçıncı şahsın şiirinden

kafiyesiz

aydınlık saçlarından bir umut uçuşsa

dalgalansa gelecek

yok yazılır zaman

bir daha bulunmamak üzere

seni sevmek

süzülüp sadeleşmektir

gözlerinde

gözlerin

hayatın herhangi bir yerine

sesli harflerin

sakladığı mutluluk

dilimin susma haddi

hazirandan sonra ölümden

ansızın aradığında

söyleyemem

dersaadetin türkülerini

ah dağ beyi

şehrin kelimelerinin başına gelen

en güzel şiirler sanadır

aşk işte

dağ gibi

denize karşı çıkmışlığı ömrümün