Dağ İle Konuşmamdır

Dedim:

Yücelerden mağrur mağrur bakarsın,

Duy sesimi sana derim dağlar ey!

Gölgeleri üzerime yıkarsın,

Gururlanma gücenirim dağlar ey!

Dedi:

Ayak bastım yeryüzünün üstüne,

Sevenlerim her yanımı bağlar ey!

Dost olanlar gül gönderir dostuna,

Hani nerde büyüttüğün bağlar ey!

Dedim:

Hep yatarsın yürümeye gücün yok,

Sevgi bilmez, dert bilmezsin acın yok,

Kral olsan başında bir tacın yok,

Kıymetini ben bilirim dağlar ey!

Dedi:

Nöbetteyim sen sanma ki yatarım,

Sevmez olsam Kaf Dağı'na atarım,

Tac istersem yıldızları tutarım,

Dört mevsim de bende güler, ağlar ey!

Dedim:

Gelin gibi süslensen de her bahar,

Kış gelende ümidine kar yağar,

Sur üflense bir nefeslik canın var,

Mağrur olmak nene derim dağlar ey?

Dedi:

Ok da benden, yay da benden, sadak da,

Kök de bende, dalda bende, budak da,

Türkü olur oynaşırım dudakta,

Üzerimden nice geçse çağlar ey!

Dedim:

Dünya geniş hiç kimseye dar değil,

Bana gitmek, sana kalmak zor değil,

Doruğunu vatan tutan kar değil,

Damla damla ben eririm dağlar ey!

Dedi:

Hira benim, Tur da benim, Ural da,

Kurt da bende, kuş da bende, maral da,

Bey de benim, han da benim, kral da,

Benim işte yeryüzünde tuğlar ey!

Dedim:

Bilen bilir kim haksızdır kim haklı,

Fıtratımda nice alemler saklı,

Tanrı yalnız bana verdi bu aklı,

Ruh üflenmiş bir eserim dağlar ey!

Dedi:

Ferhat deldi kazma ile bağrımı,

Ben bilirim ben yaşadım ağrımı,

Gel deyince kurt, kuş duyar çağrımı,

Mor göğsümü hep yorgunlar dağlar ey!

Dedim:

Can Mevlana, dost Yesevi bendedir,

Yunus Emre sevi sevi bendedir,

Sevgi yüklü gönül evi bendedir,

Gönüllerdir benim yerim dağlar ey!

Dedi:

Zamanlarda adım adım koşarsın,

Nefes nefes ölmek için yaşarsın,

Sen insansın elbet beni aşarsın,

Elbet sende alperenler, beyler ey!

Ve beraber dedik ki:

Hem insanız, hem yoldaşız, hem dağız,

Yağmur yoksa, gönül yoksa kurağız,

Neticede ikimizde toprağız,

Hüvelbaki, Allah kerim dağlar ey!

mehmet ali kalkan