Dağınık Düşlü Yataklar

uykusuz köşelerinde odalarımın

gece lambaları ışıksızlığında

karanlığı sokulur

gözlerinin gözlerime

sözüm çaresiz

yazım çaresiz

azım çaresiz

kalır,

dağınık düşlü yastığımda

geceden artar,

altı ayı güz

artar,

mendili hüzün

öyle habersiz

yağmur olur ellerime elleri,

sabahları

bilmez,

sıtmalı duygularımdaki eyvahları

yıldız solur gece

tüm unutkan gücüne anıların

sözleri kapışır dilsiz ağızların,

elceğizi

çalar saat olur yalnızlık,

adım başı

ıslak uykusuzluğunda kirpiğin,

sıklaşır yoksunluğa

sabaha karşı

adı sıçrar pervane kanatlarına

güne açılmış pencerelerin

ada sıçrar,

usulcası el etsen gelmezin

bulaşır günün ellerine

savrulur duygular,

dul içlerin alışılmamış nedenlerine

suadiye.2009