Dağınık Silüet

Üşüyen bir kız tenini,

Dağınık silüetim kavradı

Kimsesizdi masumiyeti,

Kenarsız korkularıyla,

Öyle ağladı ki!

Yalnızlığına tercüman,

Haykırdım hayatı soluksuzca

Dokundum tenine yarınsız,

Kül olacaktı bıraksam yalnız...