Daha Çok Kanar Bu Yara

arıların sarı vızıltıları kesildiğinde,

mavi bir nehir gibi

akıntıları hızlanıp köpüklendiğinde rüzgarın,

varsın olsun

azaldığında çocuk adımları umutların,

kurumuş yaprağı şu yazın

yarın,

çoktan karışmış olacak

bacalardan tüten ala dumanlara...

karlar bir pes bayrağı

dalgalanacak üzerimizde,

biz pes etmeyeceğiz,

sadece yarım kalan dalda yemişin çaresizliği ile

izleyeceğiz kışın gelişini

kanatlıların güneylere geçişini

ve çalacağız radyomuzda

bir anadolu ezgisini...

sen inatla beni düşleyerek

cigaranda efkar ateşi çıtır çıtır,

pencerenin pervazına dayayıp dirseklerini

önündeki kar örtülü çatıların üzerinden aşarak o şehri

uçabilme ihtimalini düşüneceksin bana,

benden habersiz

masumca...

bense,

ıslığım ince

hastalığım ince

yolum ince,

yürüyeceğim

zulmün dikenli demirden gürzü başımda

bakmaz gözümün yaşına

ne zaman gelir akıl başa

namlu gölgesi altında

yürüyeceğim,

gecelerce yalvaracağım,

korkuyorum

annem tutsun elimi

getirsin sana

yoksa

daha çok kanar bu yara...

.........................................................................