Daha Zehirli Bir Yalnızlık

hangi ara kapandı duvarlar

sıcağın kesildiği yerde yaşıyorum

buğday tarlasına uzanan ellerimle

sarışın bir kederi kucaklıyorum

yakışıklı bir hüzne aşık olmuş gibiyim

hiç ayrılamıyorum...

yağmur tanesi hızıyla düşüyorum yerlere

seller, göller , okyanuslar oluyorum

bütün aşklarımı itiyorum falezlerden yukarıya

gerisi gelmiyor cümlelerimin

gitme diyorum,

nakaratı unutulmuş

şarkılarda kaybolmuş

gözleri görmeyen

elleri tutmayan

sevmesini hiç mi hiç bilmeyen birisine

denizlerin en derin ve en mavi yerlerinde

gözlerimi açıyorum aniden..

daha zehirli bir yalnızlık için...