Dalına Kuş Konacak

süremlerden güz

yaprak dökümünde

tadı kaçtı sevmenin

ardı ardına başladı göç

düş sağır lâl yollara

sesin geldiği yöne çevril

yüreğin kılavuz olsun

sarısına dürülüp güzün

karanlığa doğrul yürü

ayağın izi kalırsa kalsın

kaldırımlarda armağan

uzan yol boyu durmaksızın

sesini dinle içten içe

neydin neylersin neye

yankılanır döner yüreğine

fesleğene değde yürü

ova bayır dağ dolan

düşecektir sana askıntı olanlar

yakandan düşmeyen hüzün

belinin ayağının başının belası

kuş gibi yeğnileşip

taş gibi ağırlaşacak

sana yabancılaşan tenin

seveceksin yeniden

süremlerden güz

her yıl gördüğünüz

ağzınıza tadı dolacak

dalına kuş konacak