Dallarımı Yoldun Ya

Açarak yüreğini bir baksan cidarına

Sıkı sıkı tutunmuş ben var görsen diyorum

Kan damlayan yüreğin nasırlaşan zarına

Gönlündeki merhemden biraz sürsen diyorum

İsli gaz lambasının fersiz ışığı ile

İçime gir de dolaş ne var, ne yok bir yokla

Eşeleme günahı şeytan kaşığı ile

At dipsiz kuyulara azgın nefsimi sakla

Kararmış bir taş gibi yedi kat yer altında

Asırlarca saklanıp binbir şekle dönüşmüş

Ne cevherler sonunda karar kılmış altında

Özünü bulmayanlar kıymet, ayardan düşmüş

Sağanak yağmurlarda coşkun akan sel benim

Sürüklenip akarak kaybolan duygularda

Kurtçukları türeten sanki habis döl benim

Beynimde yaşattığım bin türlü kaygılarda

Hey körelmiş talihim, koşup beni buldun ya

İğneledin her zaman asla boş bırakmadın

Mutlusundur sanırım dallarımı yoldun ya

Gariptir bu demedin umursayıp takmadın

Götürüp attın gönlü harlı yanan ataşa

Hiç Pişmeden haşlanan tuzsuz hamura döndüm

Yeter artık dedikçe tekrar döndürdün başa

Yavaş yavaş küllenip nihayetinde söndüm