Damgaladı Eylül'ün Kızıl Sızısı ve Öldü Kuşlar

Mevsim Sarıydı Günler Kara

Sürgünler süzülen bir Eylül' dü

-En sarısından-

Darbeler vuruluyordu sevdaların alın yazısına

En sancılısından

Suspus, ihanet dolu hikâyeler kuşattı caddeleri

En sarsıcısından

Ve sonrası

Aramızda duvar gibi kabuslar kabuslar hep duvar...

İhtilâlin Şeytanî soluğu kurutuyordu yüreklerimizde filizlenen gelin çiçeklerini

Artık eve gelmiyordu her akşam ellerinde sıcak ekmek taşıyan babalar

Askerlere küsmüştü her sabah katıksız ekmeklerini göz yaşına banan çocuklar

II-

Sen;

İnatla kuşlar yapıyordun

Sürgün yemiş harflerden

Son gücünle...

Benimse;

Pencere pervazlarımda kayıtlara geçmemiş olarak okundu damgalı ölü kuşlar

İhanetlerle sarsılırken tabutluklar idam kokusu siniyordu gerekçesiz ölümlerden

Sanki hücreler zehir taşıyan sarmaşıklar gibi katline hazır fidanların

Sevgili diyordun bir gün yağmurla dolduracağız sokakları

Yeniden akacak Ankara ayaklarımızdan.

Kız çocuk dudaklarında alacağım kaldı

III-

İpekten tüller takacağım besmelesiz dokunmaya kıyamadığım saçlarına,

Utangaç yıldızlardan teller saracağım bozkır yelleri oynaşan kollarına

İnciler dizeceğim yolarına. Kara denizim, kadınım, kısrağım, kara sevdam

Tellerle tüllerle töresiyle öpeceğim ak alnından.

Gök girsin kızıl çıksın yar

Bak zemherîden kalma zehirli sancılarla eğiliyor çınarlar vuslatsız sevdamıza

Islak şehrin çaresizliğine sığınırken yanık kitap kokularına karışan hatıralar

Haritalardan saklanıyor mezbahadan bozma katlime hazır zindanlar

Karanlıkta kor kor iz bırakıyor sıcak avuçların uzaklaştıkça ayaza kesmiş ellerimden

Islak yastığımın tanığıdır Hz Peygamber, ranzaların göz yaşları demirden değil

Şefaatçisi olsun gül yüzlü Muhammet bizden uzak düştüyse bugünler ve yarınlar

Gökyüzü neden bu kadar ıssızdır ustam?

Samyeline teslim semalar, sokağa çıkmak yasaktır diyen seslere boyun mu eğdi

Yağmur bakışlı serçeler, mahcup posta güvercinleri nerede, martılar maviye mi küstü

Ölüsüne razıyım avucumda son nefesini veren okundu damgalı ürkütülmüş kuşların

IV-

Kıyametin habercisi mi

Kurtlanan resimlerin siyah beyaz yasını taşıyan bu sessizlik

Eylül hep böyle kızıl mıydı ?

Yağmur aralıksız yağsa, yıkayabilir mi kaldırımlardaki yası

Geceler bana ağlıyor senin gözlerinle ben içime yağıyorum seher vakitlerinde

Ey yağmur;

Sen söyle türkümüzü sevgiliye

Yorgundur artık eski radyonun yüreği

Ana, oğlun öldü diye seslenmekten

Şu yüce dağları duman kaplamış

Yine mi gurbetten kara haber var

Seher vakti burda kimler ağlamış

Çimenler üstünde göz yaşları var

Senden kalanları haraç mezat sattılar, aşkıma bir kuruş veren olmadı

Ellerime al kına yaktılar yar, ağladığım görünmesin diye al tülü örtüler

Ben kefenimle yürürken, geline bak geline deyip, düğün dernek yaptılar

Biliyorum, vebali benim boynumdadır artık dağlarda kanadı kırık gezen kartalların

Bizim boynumuzdadır artık kanla barutla düğün yapanların

V-

Yalnız saçlarını ver diyorsun ustam

Kaç kez doladım boğazına şiirlerimin tel tel kavruldular

Artık ana sunacak kül rengi birkaç şiirim bir de mazisini yitirmiş aşkım

Oysa, ağzı süt kokan bir sabahta yeni doğmuş bebek sesine uyanmalıydık

Bir kirpik mesafesi araladığın gözlerinle, uyu sen kadınım

Diyemediğin tüm sabahlardan sesleniyorum

Yalnız Araftakiler bilir, Cennet ve cehennem aynı kalpte nasıl taşınır

Sen benim yolumdan gelme artık, ben senin yolunda öleyim ustam

Sakın ağlama diyorsun, tek damlası ile gözümde denizler taşıran kadın

Aramızda düşman gibi dursa da zaman ve mekan aynaya bak

Oradayım...

Aynada iki kan çanağı damla damla kara kanla doluyor ustam

Sen de biliyorsun ki, hiç bir yol bana uymadı senden başka

VI-

Başlamak için geç, dönmek için geçse yol ayrımına çabuk varılır

Giderken boynuma astığın hilâlin alevi dururken göğsümde

Allahın yaktığı ateşi söndürebilirsin diyorlar

Ustam

Dostum, öncem ve sonram

Allahu Ekber...

Gök girsin kızıl çıksın artık yâr...