Damladın Geçmişten Geceme

damladın geçmişten geceme

saçlarının yelesi vurdu yüzüme

nefesimi kesti kokun

özledim

koşulsuz

cesur korkusuz riyasız aşkını

tılsımlı şehrin yakışıklı delikanlısı

diyarında kalmalıydım belkide

kanatlarına tutunup

semaya bırakmalıydım öfkeyi

birlikte içmeliydik fıratın suyunu

kenetlenmiş ellerimizin gölgesini

düşürmeliydik surlara

töre bayrağını çıkartıp

dikmeliydik Kırklardağına

sevda bayrağını

akıtıp kanını aşkın

yedi kuşağa miras bırakmalıydık

içimden

söküp atıp

canının korkusunu

kalkan olmalıydım

yapamadım

saplanınca hançer can evine

kıyamadım

affet

aşkına düşürdüğüm ilk dizeler

aşkında son bulmalıydı