Dar Alanlar

Begonviller dökülürdü sesinden

Bir sevda bestesini mırıldanırken

Tutuşurdu tenimizde ufuklar

Düşlerimizi bezeyen...

Ecel olup gelsen kapıma

Kırpmazdım gözümü inan

Uslu bir çocuk gibi

Sorgusuz gelirdim peşinden...

Lacivert bir yalnızlıktır

Yanlış anlaşılmalar

Karabasan gibi çöken

Neden bakılamaz ki olaylara

Biraz da karşındaki pencereden...

Kırılmaya bahane mi arar yürekler

Nasıl ayırdına varmaz

Gerçekten sevenler

Nedeeennn...

Oysa...

Dar alanlarda tükeniyor yaşam

Kayıp gidiyor avuçlarımızdan

Yaşanmadan...

Kollar yen içinde perişan

Dört duvar arası kimine gülistan

Kimine zindan...

Yıkmalı garları,otogarları,

Metro istasyonlarını

Ne kadar varsa

Sevgilileri birbirinden ayıran...

Gelmeden sevgili, düşmez cemreler

Olmaz gönül bahçeleri gülistan...