Dar Vakitler

Akrebin yelkovana küs olduğu zamanlar

Takvim yapraklarım uzun zamandır yırtılmamış

Pas tutmuş anılarım gözlerde uzak bir köşede

Gecem demlenmeye vakit bulamamış

Güneşimin teni solgun, gözlerinin altı şişmiş

Zaman dar vakit kendi içinde sığmaz

Kum saatindeki tane kadar değersiz akıyor

Şahta belli değil şahbaz da zamanın şaklabanı da

Öyle ki anı defterlerini yırtmışlar insanlar

Ağır mı geldi yazacakları gerçekler satırlara

Cümlelerin belin de yüklemine basan ağırlık

Ve söz de adı geçmiş zamandan saklananlar var

Kim sorar ki zamanı ,aralığında bir anlamı yoksa

Kardeş olduklarını unutur takvimler ve saatler

Öyle ya bizi zamana küstüren hep bu dar vakitler...