De ki

ne zaman ki

yüreğimin rahmine düştü sevdanın tohumları

o vakitten beri

irin akıyor Meryem'in göğüslerinden

de ki!

haram etmedim sevdayı gözbebeklerine

yağmur yağmur yağan siyah

ben değildim...

tuzu kuru tarafına denk geldim

yavan bir ayrılığın

bakmayın serseriliğime

aslında

bir yanımın eksikliğinden

derme çatma cümleler kurmalarım

menzili uzundu hüznün

bu yüzden

vurula vurula ölemedik

ve bitirilemedik yıkıla yıkıla

Adem değildi ki adam

Havva olmak neyimize

diyemedik işte

kaç can gerekirdi yaşamak için

kaç aşkla iflah olurdu

yüreğin fahişeliği

aklım bozuk be çocuk

ağzıma vuran

doğum sancısı kelimelerin

hem kim ölmüş ki kendiliğinden

de hadi

ben vurdum da

sen ölemedin!!