Değerim Kadar Değerlisin

Buraya kadarmış sevgili

Elveda yazıyor şimdi bütün afişler

Nasılsa biliyorum beni çook sevdiğini

Seni sevmek,inan ki beni sevmekten daha güzel

Ellerin olmayacak belki birdaha

Nedensiz gülüşlerinde olmayacak biliyorum

İçimde yaşayacak,yaşatacak kadar aşığım sana ama

Kelimelere büküldü boynum,artık ben yokum

Ağlayamam ben kolay kolay bilirsin sevgili

Zoruma gidiyor yokluğun arasıra ağlıyorum

Ansızın dolunca gözlerim tutamıyorum kendimi

Nedeni sen olunca ağlamaktan utanmıyorum

Mesajınla öperek uyandırırdın ya beni her sabah

Aynı anda nefes alırdık hani

Kelimelerden saçlarına taç yapardım ben

İçimde büyütürdüm öyle severdim seni

Çuvallar dolusu gülüşlerim vardı benim sevgili

İliklerime kadar işlemiştim aşkını

Ne yana dönsem heryerde sen vardın

Kime yürüsem sana çıkartırdı bütün yolları

Aynaya bakınca seni görürdü gözlerim

Yüzümü tanıdık bir sevinç kaplardı

Büsbütün aşıktım sana oysa

En sert yağmurda bile seninle ıslanmak bambaşkaydı

Tenime dokundukça artardı mutluluğum

Mazereti yoktu çünkü seni kusursuz sevmenin

Eski bir bestenin unutulmayan sözleri gibiydin

Yoktu hiçbir bedeli seni deli gibi öpmenin

İlklerim oldun her gelişinde bayramı yaşardı yüreğim

Gönlüme sahip olan tek gerçeğimdin

Önceleri tereddütlerim vardı,olmaz yapamam dedim

Zamanla nasıl sevdim,hayal bile edemezdim

Ellerimiz beraberken o kadar güçlüydük ki sevgili

Ayrılık korkardı bizden,yanaşamazdı

Lacivert düşlerimiz vardı,hayali bile güzeldi

Dururdu zaman,yalnız kalplerimiz çarpardı

Issız bir filme daldım sonra ben

Masum bir kelebek kondu yanağıma

Yeniden doğmanın sevincini yaşarken

Ansızın ölmenin gerçeği çarptı suratıma

Ne desemde eksik kalıyorum artık sevgili

Gücümü kaybettiğimin farkındayım

Işıkları söndü şimdi gözlerimin

Nasıl gülerim sensiz,nasıl yaşarımk

Limanını kaybetmiş bir gemiyim

Acının ta kendisi,hüznün alfabesiyimn

Rotası yok artık bütün düşlerimin

Dalgasız,martısız,balıksızdır denizim

Anlatmak istedim anlatamadım sevgili

Ne söyleyeceğimi bile bilemeden aptalca baktım

Ateşlerden yangın çalıp yaktım kendimi

Tutunup hasrete,buluttan yağmur kaptım

Esir düştüm gökyüzüne,korktum geceden

Şafakla birlikte yeniden kalktım

Çocukça bir oyuna daldım aniden

Anılara yakalandım acılara baktım

Lambasızım artık karanlık bir yastayım

Dolunayımı bile kaybettim çaresizim

Issız bir köşebaşı şimdi kalbim

Masmavi bir mektuba gizlendim sensizim

Yokluğunda eriyorum bir bir sevgili

İçimde yanan kocaman bir yangınsın

Nereye baksam hep aşkının izi

Ellerindeyim işte derin yaramsın

Dünyanında sonu gelecekti elbet

Elbet bende birgün son bulacaktım

Yaşadım seni tüm içtenliğimle

Ama yine bir şansım olsa,yine seni yaşardım

Rıhtımsız bir sahildeyim batıyorum

Ayrılık ölümden betermiş anladım

Nasılsa herşeyimi kaybettim biliyorum

Aslında sensiz anlamsızım anlayacağın

Mutluluğu en çok sen hakettin sevgili

Acıttım belki kalbini özür diliyorum

Değerim kadar değerlisin şunu bilki

Işığı kaybolmasın gözlerinin,seni çok seviyorum

Mutlulukların en güzelini sana diliyorum...

[Seni kazanmak için kaybetmeyi bile göze aldım

Yangınlardan ateş çaldım yinede yaranamadım]