Değmeli

Sevgide tanımam ne kin ne kibir

Sevmeyi bilmemek hayır sağlamaz

Açıktır kollarım sarılan bilir

Sarılıp sarmayan beni bağlamaz

İçimde koparken, her gün tufanlar

Makbuldür gönlüme coşkun akanlar

Kendi gölgesinden korkan ne anlar

Önüne set konan ırmak çağlamaz

Ne zaman kalbimi açtıysam aşka

Açmasaydım dedim sonunda keşke

Sözümü söz bilen çağırır meşke

Lafını bilmeyen, gönül eğlemez

Sahte aşklar için bedel ödemem

Bana gelmeyene ben de gidemem

Candan değilse can feda edemem

Sevmeyenin zulmü yürek dağlamaz

Ağlatan aşk değil,aşıkmış meğer

Anlarsın kötüye,düşersen eğer

Kadrimi bilene bir ömür değer

Vefasız yar için, kimse ağlamaz...

Cansıla