Deli Divane

Derelere verdim kalemimi belki sana ulaşır, anlarsın

Şiirlerimi turnalara verdim belki bir gün görür de okursun

Günlerimi sana ayırdım belki fark edersin

Belki bir gün rüzgârlarla geri dönersin

Resimler artık derdime derman olmuyor

Kalemim günden güne zedeleniyor

Bu beden biri için yıpranıyor

Belki bir gün rüzgârlarla geri dönersin

Haykırdım hayata kuşlar kadar hür

Koştum deli divane atlar gibi özgür

Hayallerimde seni gördüm ormanlar gibi gür

Belki bir gün rüzgârlarla geri dönersin

Işıklar gibi parladım karanlık yokluğunda

Dünya gibi döndüm senin uğruna

Yağmurlar gibi yağdım yedi cihana

Belki bir gün rüzgârlarla geri dönersin

Buğulu camlara seni çizdim sensizliğin her gününde

Kalbimin en imkansız yerine koydum seni her suskunluğumda

Yaşama ümidimi kaybettim dünümde

Belki bir gün rüzgârlarla geri dönersin