Delip Geçen Zamanlar

Kocaman bir avuçtan yeller eserdi şuursuzca

Kasıp kavuracak lanet bir fırtınanın habercisi

Arkasından bir sis çökerdi rutubet kokularıyla

Göğüs kafesinde sıkışıp kalırdı can soluksuz

Felaketi hisseder kaçışırdı sağa sola en uzaklarıma

Yaşama arzum,çocuksu heveslerim,heyecanlarım

Başlardı ardı ardına şimşek gürültüsü kulak çınlatan

Pembecik güllerimi harlayıp kızıla dönüştürürdü

Gözlerim korkudan fal taşı açılır sayamazdı yıldızları

Harlanmış güllerime damlalar bırakırdı çağlayanından

Akşamları iştahına küskün gönül aç yatardı matemlerine

Uzayıp giderdi gecenin dipsiz ve uykusuz karanlığı

Sabahın mahmurluğu yorgun omuzlarımı çökertirken

Moralsiz, dermansız adımlarımla başlardım yine hayata

Umut toplardım küçücük avuçlarıma hep kaybederek

Hayalini kurardım şimşekten azade,fırtınasız günlerin