Demekti
haberliydim tortusundan kimsesizliğinin
ben tek ihanetimi bile senin için yaşadım
yalnızlığım affetmedi beni hiç
senin için bir tek yalnızlığıma ihanet ettim
sürek avında ahmak ıslatanlar peşimsıra
sırtımdan vuruldum yıldırımlarca kuzgunlu
yıllar demek serçe yürekli bir soba ateşinde
üşümekten kurtulma ağlayışlı bir sen özlemek
demekti...
demekti
öğle sonralı pazarları ihtiyar kahvehanelerde
alıp götüren bir romanın sayfalarında
gözlerimin arayışlı çilesini bile bile
heder etmek...
senin için diyebilmek için
ve benimle olmadığının cümle alemidir ölmek
bayılırım yorgunluğumu gizlemeye gözkapaklarımda
kılcal damarlarımda yol aldığımı duymaman için...
duyma damar damar yittiğini kümülüslü anılarımda
pencere pencere perde perde ışık ışık kapı kapı
yolculuk defterimdeki tek duraktı gözlerinin sırnaşıklığı
sevmek diye bir şey yoktu sevmek varsa o seni sevmek
demekti...
bir sonsuzluğumdan diğer sonsuzluğuma
bir tek duraktın
öncem ve sonram karanlık
ama duraktın hasbelkader kimsin nesin bilmem
bilmek de istemiyorum kaç kez yalan olduğunu
seviyesi düşük bir yaygaracıydı günlük azığın
benim azığımsa uzaktalığının gölgesi ölüm
demekti...
hadi unutup yolculuğu gülelim
neşesi olsun keşfedilmemişliğimizin
unutulmuş olmayı paylaşmak can cana baş başa
dövülmüş kaşı patlatılmış arzularımızın
bilmediğin bir şıkta doğru bir yanlış seçeneğim ben
beni sevmek sence doğruların ötelerinde
yanlışlılığı en doğru seçeneği yakalamak
demekti...
hadi bu şiirime de yarım kalmış soluksuz diyelim
aynı öleceğimi bağırmayacağım gibi
demekti
seni senden ötesini yakalamak...
(çok acayip bir yerden bakıyorum
oturur gibi yürüyüşüne
yüzümde hiçbir yara izi yok
akmıyor gözlerimin kezzabı zamanın geçip gittiğine
ve hiç durmadığım için
herşey
durmaklılıkta sonuçsuz
seni görmekten korktuğumu hiç kimse bilsin
istemiyorum
bir yerde kaldığıdır gözlerimin parçalanmak
zamanla bütünleşmek gibi dümdüz sıralı ve bütün
demekti
sığ
kalmaktı seni görmeyi korkmakta
ölmek...)