Demir Perde

Düşmüş gözlere kan uykusu

İnmeyendir gecenin sancağı

Üflerken sözcükleri dudaklar

Kapı yine aralığında aşk

Islak oluyor ayrılık

Önce başlar gözlerde

Ardında düşer çehresi

Yavaşlar renkleri

Uzaklaşır gökkuşağı

Kadehte kırmızı tebessümün

Yaraları sarılandır senden yana

Dikiş atılan sevdan değil

Kulakları dolduran

Sensizliğin bitmeyen uğultusudur

Kapanmıştı çoktan demir perde

Astarı sökülmüştü de sıyrılıp gitmişti

Kelepçelerdeydi mavi duvarlarda

Beklenmiyordu oyuncuları çekildikten sonra

Tüm arzuları gönül alkışlarıydı senden yana

Hora geçmeyecekti artık

Yalan olmaya yürüyecekti

Vakit yakamoz olurken

Dolunay denizinde

Hayasızca seni söylecekti ...