Demişsin

demişsin

zamanın ötesinden bir ses gibi

inlemişsin nefessiz

ızdırap kokmuş hava

bir ceylan sekmiş

bir çakal ulumuş

demişsin ki

" bu yürek seni unutmuş "

demişsin ya

bilememişsin zaman acıtır

görmemişsin

her söz sitem ötesinde

yürek ağıtıdır.

"silik gölgeler gibiyim"

izinden yürüsem sana benzemiyorum

kendime takılsam

kahroluyorum

"gölgem düşmesin diye yerlere

güneşi kovuyorum"

zifirden zifirim şimdi

anlamıyorsun.

bak

gözünün dediği her şey düşmanım

kıskanma diyordun ya

oysa ben

kahroluyorum.

"gelsin elimden alsın seni

' aşk 'ın kudreti varsa..."

yangına baş uzatmış bülbülün figanı

gülemidir sesinemi bilinmez

bilinen

şen sesinden hüzün yumakları süzüldüğüdür.

"aşka cennet diyordun,

öyleyse ben neden yanıyorum..."

sen hüzün şehirlerinin peri masallarında

saklı düşlerin ezgisini ezberliyorsun

ben şiirlerin kuytu köşelerinde

hecelerde ağlıyorum

muzdarip bir sesleniş bu

kederli

"umuttan öte aşk varsa eğer,

aşk diyorum umuda sırt dönüyorum"

çünkü sen aşkın cilvesi gibi

" kader " oldun " kede r" oldun

yüreğime oturdun

bilmem ki mutlu musun!?