Demli Çay Demli Hüznüm

Kaderimi değilde yaşımı bana geri ver Tanrım

Sen hiç çay bardağına derdini yandın mı?

Gözlerindeki hüznü damla damla boşalttın mı,

Çay bardağına sığmaz oldu acı kederlerim.

Hani doğar ya güneş doğudan,

İşte güneş bir gün benim içinde doğacak

Özlemlerimi kıyıdaki bir sandalın içersine koyup

Kıyıdan olabildiğince uzaklaştıracağım,

Rotasını bulamayan bir gemi gibi,ümitsizlikler eşliğinde yol alacak

Sevdiğimin göğsüne koyamazsam da başımı,

İç çekiyor ses/siz'ce akan gözyaşlarım.

Duydumki baharı kucaklıyormuş sevdiğim adam,

Deprem enkazının altında bıraktığı kadın'ı alevler sarıyor etrafını

Kasırgalar kopuyor,çaresizlikler girdabında,kimse yokmu diye bağıramıyor

Etrafı kalabalık fakat kimse duymuyor,lal,sağır olmuş kullar,

Kendi kendime yeminler ettim,kaç kez küllerimle yeniden doğdum doğacağım.

//Hayat bir masaldan ibarettir,herkes kendi masalını kendi yazar acısıyla tatlısıyla yaşayıp gider//