Deniz Yıldızlarını Denize At Oğul..

yüzü yerlere dökülürken

gözlerinde tek bir damla yaş yoktu

kal diye yalvaran bakışları

el sallarken ardından

kanıyordu sana susadığı gözleri

geri dön diyordu

göremedin sen

kaç yıl oldu...

sana denizyıldızları biriktiriyor

köprünün ortasına kadar gelmişken

uzattığı elini tut

avucunun içinde saklıyor seni bak

açabilirsin o küçük parmakları

yıldızların yerine

koyabilirsin tekrar umutlarını

bak seni bekliyor oğul

insan insanın yüreğini görebilir mi?

ben gördüm oğul

gecenin karanlığında

düşlerinin üstünü Ay'la örttüm dün gece

güne başlamadan güneşe göz kırptım

ışıması için erkenden sana

şimdi sen söyle ne diyeceksen

ben yazarım yüreğinden

okurum senin yüreğini oğul

de ki ana

baba

denizyıldızları topladık anamla

ben ne kadar biriktirdiysem

o denize attı tekrar

ellerim çok küçüktü baba

hepsini saklamak istiyordum avuçlarımda

vermek istiyordum sana

fakat sığmadı baba

sana denizyıldızlarından yol yapmak

bir dağ gibi yaslanmak istiyordum

anamın sırtı da çok yorgun

ona da yer aç baba

söyle ana

yıldızları topladım

peki ne yapayım onları

denize at oğul

güneş çekilip sular yükselmeden

at oğul elindekileri

biriktirme avuçlarında

bırak denize yıldızlarını

umutların gibi yaşasınlar

büyüyüp tekrar geri dönecek dalgalarla sana

ah! hasret

o ki nasıl acıtır yüreğini insanın

hele küçücük bir yürekteyse

kalır diz boyu kanarken acısı

yanar alev alev

cayır cayır yarası

özlediği sevgi

çağlıyorken sana doğru

gel sarıl diyor

sarıl babası

kanayan yaraları kapatabilirsin büyümeden

tut küçücük ellerinden

tut bırakma sakın

önce avuçlarının içinde ısıtmalısın

ellerin azıcık nasırlaşmış

belki o küçük elleri biraz acıtırsın

sen yine de sevgini sıcak tut

onun için yıldızlar kadarsın

08 Eylül 2009 İzmir