Deniz'i(m) Şiir Kokar
/Sevgili Arkadaşım Deniz Ercivan'a
Deniz'i(M) Şiir Kokar
...?gök kararmadan ay görünmez?
Tilki uykusunda gönül
B/üzülür bekler kuytularda
Kanar usul usul mazinin yaraları
Kızıl nüfuz eder mavilere... Mağrur
Güneş donar, harlanır kar
Halden anlamaz hiç... O vefasız yâr
Doğurur arzuları yasaklar
Kabına sığmaz taşar
Tuba ağacı kökleri arşa değer
Eksilmez meyveleri
Dalları eğilir toprağı kucaklar
Bir kadın tanırım
Kâh melteme, kâh alaza vurur kendini
Okyanus yürekli buluşur ak denizle asi nehir
Kopar bir bardak suda fırtına
Melerken oyalar kuzuları
Vaki olunca ölüm kesilir ses
Öyle sessiz öyle derinden
Allâme çalar kavalı
Tüf olur aşar volkanları
Aşkla nar kırmızısı
Işıldar her esna 'zümrüt'
Yeşilden gözleri çalar maviye
Tüne tutkulu deli
Gece damıtır sevdayı
Süzülür katre imbiğinden
Değişmese de acının rengi
.......
Üç yaprak filiz
Demlenir yavaş rengârenk ateşte açar çiçek
Kristal bardakta yudumlar acıyı şekerrenk
İnsan... İnsan... İnsan
Göğünde uçurur martıları, vurulur saklı kurşun
İncileri gizlerle derinde saklı...
Taç yaprağına gelinciğin
İki damla yaş düşer
Can... Canım!
Gökkuşağı altında akar durur sevgi seli
Yüreğinin dalgası yosun tutmuş yalan
Gönül ?dost' der! ...
Dostun bağı olmasın talan
Deniz'i(M) yağmur sonrası
Ihlamur kokar çalkantısı aşk!
Ufkunda barındırır da onca canlıyı