Denizin Hüznü

Balıkçı yine düşünceli

Gözlerindeki mateminden belli

Yılların yüzünde bıraktığı derinlikler

Kaderini anlatıyordu ellerindeki çizgiler

Deniz hüzün kokusu bıraktı

İhtiyar balıkçı elindeki kadehini kırdı

Ağlar serin rüzgârda sallanıp duruyordu

Rıhtımdaki karanlık sularda

Pırıldanıyordu ayın ışıkları

İhtiyar balıkçı gökyüzüne baktı

Geçmişini gördü bir an

Sonra ailesini kaybettiği deniz

Çırpınışlarını, bağırışlarını

Canlandırdı hayalinde

Bir an donmuş gibi kaldı öylecesine

Sonra ürpererek koştu barakasının içine

Geldiğinde son kez balıkların yüzüşünü seyretti

Ve kendini kurşuna dizdi...

YALNIZLIĞIN BAŞKENTİNDEN...