Denizler Kadar

susuyordum

suskunluğum ıslaktı

bana benziyordu duvarlar

karanlığın ruhu gölgeme saklanmış

bulut doluydu gökyüzü

çoğu ağlayacak

yağmur

sessizdir

sözcüksüzdüm gecenin bir yarısı

tanıdık gelmedi ayışığı

kum saati fırtınaya yakın

belki bir çığlık

gök gürleyebilir

yalnızlığım silah kuşanmadan

gözlerimi yerden kaldırmalı kapıda duruşun

şiirler de zatürre geçirebilir

kış gibi üşüyorum

bir yük gemisi kadar müzik iyi gelebilir

ve dolaştığı denizler kadar seviyorum demelisin...