Derd-i Dil

derd-i dil

arz-ı endâm sende ey yâr neşve nazlar fermanım

ellerinden sun ki bâdem derd-i serden solmayım

hallerimden anlamazsan arşı kaplar feryadım

misk-ü amber sun ki candan derd-i dilden ey canım

şem'i sensin dil-rübâmsın bil ki candan sevdiğim

bak efendim nazlarından çeşm-i giryân hallerim

Son kelâmın söyle yardan bitse bir gün ülfetin

bâki dostun sanma olsun mübtelâ her sevdiğin

vezni: fâ i lâ tün/fâ i lâ tün/fâ i lâ tün/fâ i lün