Derdim Doksan Dokuz
Ben acılar denizinde doğmuşum
Verdiğin acılar az gelir bana
Volkanları yüreğimde boğmuşum
Sende ateş olan buz gelir bana
Aşkın mabedine dokunmuş elim
Yoktur benim ebet ile ezelim
Bağlarıma hazan vurmuş gazelim
Nevruzlu baharlar güz gelir bana
Hasretten başımı bir efkâr alır
Zavallı yüreğim pek mahzun kalır
Akar gözüm yaşı akar sel olur
Sanki Tuzluca'dan tuz gelir bana
Kestiğin vadenin süresi dolmuş
Bar veren bahçemin gülleri solmuş
Sayende adımız divane olmuş
Öter sivri sinek vız gelir bana
Kaptırsam gönlümü coşkun seline
Gücüm yetmez olur şeytan feline
Doksanında düşsem aşkın eline
İnan ki Erciyes düz gelir bana
Ben bu derdi kimden nasıl gizlerim
Kime desem tutulmadı sözlerim
Dünya güzelini görmez gözlerim
Altmışlık sevdiğim kız gelir bana
Gönlüme giydirdin çelikten yelek
Temelimden yıktın beni bilerek
Kimsede ahtı mı koymadı felek
Bülbülün çilesi haz gelir bana
Ozanca feleğe nettim neyledim
Gam ile kederle gönül eğledim
Gahi inkar ettim gahi söyledim
Derdim doksan dokuz yüz gelir bana
Ozanca/İzmir