Derdin Adı

ucu ucuna yaşandı her şey

söz de yitti

bakışlarda kalır bu dem

çırıl çıplak bir ağlamakta...

öğlen sonu güneşinde seni özlemek

ve çocuk sesleriyle anmak gülüşünü

kısmetsiz bir şairin avuntusu kadar

güzel...

kuşlar son çığlık yorgunuyken

berraklaşaçak acım

ağlayacak bir park bulmalıyım kendime

evdeyken dışarısı azalacak

nasıl dayanırım sonra özlemine...

ben bir evren bir de ölümle

bütünüm...

bir de seninle olmak derdim

o derdin adıdır aşk...

zamana da gülümse

aşka yardımcı ol

ömrü uzamaz belki umudun

ama güzelleşir beklemek

mutlu da olursun...

daha ne olsun...