Derinliğin Özü

Batıyorum...

Kendi denizlerimde boğuluyorum

Çıkamıyorum, kurtaramıyorum kendimi

Umutlarımda batıyorum

Engin denizlerde yalnız bir gemiyim

Fırtınalar, dalgalar parçalar

Gerçekler yıkar geçer...

Bir rüzgar tekrar diriltir beni..

Mazinin karanlığından çıkan,

Uzaklardan gelen bir rüzgâr.

Gece karanlığında yıldızlar başka parlar

Başka bir sevinç onların ki

Soğuğun, suya yansıyan sevinçleri;

Derinliklerinde hüzne bırakır kendini.

Özünü bulabilmek için...

İnkâr edilmez, yadsınılmaz bir gerçektir,

Ben batarken derinliklerime

Belki, dışardan mutludur

Ama yine sarmış beni hüzün!