Der/t Özünü Arıtan

Derdi bizar olan gönül

Piştikçe süzülür içi

Dert kazanın üstünde en hafifler

Derinden en kamili.

Kazındıkça ruhun parıldar alttan alta

Demir çarık ve asa aşındırır kibrini

Sevinçler eğlenceler hoş bir vakit amma

Bir derdi olanın mutmaindir kalbi.

Madeni arıtırlar kızgın pota içinde

İnsan dert potasında arınır,

Damıtılır en özü.

Değilse kirli fikir ve düşünce sardıkça içini

Onu temizlemez hoş hayat yaşantısı.

Gurbeti bilmeyen nerden sılaya gelsin

Açlıkla hiç kıvranmayan

Bir lokmanın değeri nasıl bilsin.

Bir dolap olup dönen

Çağlayıp kendi gülen

Yunus ile dillenen

Dertli dolap olayım mı?

(Haziran 2010 İstanbul)