Dert Şahanesi

Aşkın alfabesinde kayboldum

Bilmem kaçıncı külfetindeyim hayatın

Yıkılırken zülüflerin bir bir üstüme

Ben mavilerime ağlarım

Aşılır sanırdım bahtımın yolları

Penceremden ayrılık doğmadan önce

Öğrendim çırpınırken bakışlarında

Mutluluk çirkindir derde düşünce

Müebbet koydular lakabımı

Giymişim demirden hırkamı

Tozlanmış dudaklarımda gezinir gurbet

Kes gitsin sabahla hesabımı

Asabiyim,şaşkın ve karanlık

Baş köşeye misafir etme hatırımı

Nasılsa anlamazlar

Kesinlikle istemezler

Bembeyaz güldüğümü

Ve rahatını bozarlarken aklımın

Elbet haykırırlar sahipsiz intiharı

Sahipsizim çünkü;

Teselli edecek dua yok

Tutuşmuş garipliğimin haneleri

Hasarım sandığından çok

Tükendim artık seher bakışlım

Huzur beslenmez ki özümde

Sitem etmezsen yeter

Cenazem çakışırsa düğününle