Desem...

Bıyığının ucu baksa yere,

Adın milliyetçi.

Bıraksan kaba-saba,

O zaman adın devrimci.

Desen kalsın o halde ince,

Sensin cemaatci/dinci.

Kessen özenle sakalını top kesit,

Damgayı yedin ismin ateist.

Korkar olduk imgeleren, simgelerden

Vuruyoruz mührü insana düşünmeden.

Ayrılmışız kavimlere bölük bölük,

Hani o yürekten istediğimiz bütünlük?

Bakıyorumda bu parçalanmışlık neden?

Bilmez miyiz ki hepimiz Adem'den..

İstersen ol her tarafınla veli,

Beş para etmez o taraftan değilsen.

Dememiş mi Maslow :''İnsan insan içindir

İşte bu yüzden değerlidir''.

Soruyorum şimdi bu sorgulama niye?

Acaba hangi ideolojiden diye?

Çok mu zor herkesi insan görmek?

Bu yüzden koşulsuz kabul etmek..

Desem her şey düzelecek, yenilenecek,

Desem elbet bu kıt düşünceler bitecek

Desem at gözlüklüler gidecek.

Ve yine desem adalet zuhur edecek.

Her dediğim kaldıya sözde,

Artık inandırıcılığım kaldı mı sende?