Devinim

hiç insan sığar mı tabuta

ardında bir mavi bırakmışsa...

gıyabında suali sonsuz

iki gündür uykusuz değilse

açıklayamaz hiçbir şaka

hiçbir yerden gelme bir sözcük

masada ayık olmayan saat

uykusuzluktan feci terk

-benim kadar değil-

yüzündeki izi, ağır tokadından

yeni bir serüven tıkırtısı mıymış hayat

sesleri kasıktan gelme

damarlarda dolaşan kanı

rahmine dek süzülen günahın

bütün karanlık çözülür

güneş kızarınca

dağıtır geceyi tufan

kıyamet kopar tek başına susanlar için bir kere daha

hani sonra geçen gece de bitmişti, bil

yarın da bitecek

bir saat gecikince her şey

dillere dolanan

koca bir hiç

kıyamet kopacak tek başına susanlar için bir kere daha

patırtı, yalnız duruyor içimde

hiçliği anlıyorsun...