Devr-i Âlem

Korkmuş çocuk gibi sığınırken kokuna

Saçlarına kaç göz kondurdum

Bu gece bir bilsen

Kâh ummanı seyre daldım,

Kâh çelişkilerin girdabında kaldım

Ben sürüncemelerde kalmış

Kor alevlerde yanarken,

Sen kim bilir uykunun kaçıncı nöbetlerindesin

Ne çok isterdim şimdi,

Tül kanatlı bir kelebek olabilmeyi.

Ya da ne bileyim

Bin bir gece masallarından,

Kaçıp gelen

Elinde sihirli bir değneği olan bir peri.

Usulca süzülürdüm,

Yarı açık pencerenden içeri.

Biliyorum gördüğüm manzara ,

Hiç şaşırtmazdı beni.

Yine sol göğsünün üzerine koymuşsun

Çerçevesiz resmimi.

Yüzünde bir tebessüm,

Gönlünde huzur.

Ansının göğsünde uyuyan,

Bir bebek kadar masum.

Nasıl mutlu ederdi bu manzara beni.

Bütün güzellikleri sana bahşetmek isterdim o an.

Öpmelere kıyamazdım seni.

Bir çırpıda odanın dört bir yanını

Maviye boyardım

Tıpkı umutlarım gibi.

Yatağını kırmızı gül yapraklarıyla donatır

Bin avuç huzur,

Bin avuç ta,sevgi tozu serperdim.

Tıpkı binbir gece masallarındaki gibi.

Şakakları kırlaşmış anlanına

Sıcacık bir buse koyarken

Odandaki aynaya da bir not düşerdim.

// Ruhum esir düşmüşken ruhuna,

Meşk' lafında el âlem

Oysa benim yegâne tutkum,

Senin ruhunda devr-i âlem//