Dilimdeki Yağmur

Gökkuşağının parçalandığının ertesi bir gece

Özlemine yol alan tüm gemiler kalktı sahilimden

Sözlerini tekrar edip,

Sağır ediyorum kulaklarımı.

Tüm cesaretimi,

Sıtmalı bir ayrılık kırıyor

Hayırsız bir evlat gibi,

Utancını saklıyor bu şehir.

Geride kalan yaralar içinde

Kurtlanıyor sana dair tüm sözler...

Zamanın durup geri akmadığı sularda

Mapusluk çeken karanlık yollarda

Kaybolacak her sevgilinin mektupları.

Aşktan sabıkalı tüm kalpler,

Söylemeden bitirecek

Tüm ağıtsız türküleri.

Tüm duraklara geç kalacak,

Ortada kalmış hayal kırıkları

Verilen hiçbir söz

Yakışmayacak ay ışığına.

Bilmeyeceksin hiç bir zaman

Şiirlere sakladığım meleklerin yorulduğunu.

Duymadığın o buruşuk, incinmiş sözler

Zulamda sessizce çürüyecek.

Ve

Çıplak ayaklarımın yaladığı puslu taşlardan

Yaktığın tüm denizlerinin küllerini kaldıracak.

Sana

Boyundan büyük hayat provalarına

İnanmamalıydım.

Şimdilerde

Pas tutmayan demir gibi

Soğuk bir yağmur var dilimde

En çok ihanet öğretiyormuş ya acıyı insana

Öğrendim.

Sayende...

Turuncu bir sessizlik tenimdeyken artık

Sen de sus şimdi...

İçimde adam bildiğim silueti silme.