Dilimden Düşürdüğüm Ayrık Otu

kendini bilmez sokaklara düşüyordu

felekten gün çalmış suç

sırnaşık bir hay Allah tı gece

kuru bir öksürük biraz

ve çokça acaba

yeni boşanmış bir ter

iki tane bin,bir on yedi

bir de haziran

gün yorgunuyduk birlikte

her şey var gibiydi gecede

hayır yoktu

hiç yoktu

bağdaş bir iskele

bir parçası eksik deniz

bir giderayak

bana kırılmış dalga

buralı rüzgar

ve bendeniz

bağır bağır güldük ,

hiç yoktan o yüzden

hepimiz maviydik

elimle koymuş gibi biliyordum

hala şuracığımdaydın

dünün ihsanına şükürdü,

anın tefekkürü

hâl diliyle hamd ettik,

bir vaktin lütfuna

düne güne sallandık,

bir başımla birlikte

seyrelmedi düşlük

seyrelirken ,

dilimden düşürdüğüm ayrık otu

masmaviydik

bin bir ah ile zikretti hu

suadiyehaziranikibinonyedi

Demir Mutlugil