Dillendiremediğim Cinayetler

Kapanma! Kirpiklerim kapanma.

Aksın gitsin gözlerim

Bırak dünyanın bütün lağımları

Akmaya devam etse de içime

Kapanma

İçime birikecek pisliği düşün

Delikanlılık çağım geçti artık

Utanç gülleri açmasın hâlâ yanaklarımda

Ağzımdan, derimden, burnumdan

Ve külotumun önünde arkasında bedenime ait kanallardan

Çıkmasın dünyanın pisliği

Bulaşmasın dünyaya tekrardan

Bulaşmasın insan'a bedenime

Bırak da gözlerim kussun

Arıtan, pislikten arındıran gözlerim konuşsun

Hâlâ tıkırında gözlerimin arıtım cihazı

Bırak kanallara gömme beni

Daha çok pislik var dünyada

Aralıksız akıyor

Hem eksikliği gözlerimin

Başka gözlere ağır gelir kapanma

İnan dilim bir ölünün dili gibi sustu susacak

Gözlerimi de susturma

Dudaklarım, dilim, nefesim

Seri cinayetlerin işlendiği beynime küs

Ama gözlerimle ellerim

Hizmetkârı hâlâ beynimin

Bırak ta faili kalem ucu olan

Beynimdeki cinayetlerin ölülerini

Ak topraklara gömsün ellerim

Bazen haykırsın

Yeri gelip bağırsın çağırsın

Elleri arkasında büyüklerimin öğüt verdiği gibi

Turlayıp dursun, öğütlesin

Çaresizliğimde bağrına basıp avutsun analar gibi

Kederlerimle baş başa bırakmasın

Otursun gözyaşlarımı ikram edeyim

Dertlerimi dinleyip teselli versin

Beni varlığıma inandıran boy aynamda

Elden ayaktan düşen bedenimi, ruhumu, benliğimi

Doğrultsun, düzeltsin gözlerim

Sonra salsın beni gözlerimin gerçekliğinde,

Dilimin ve bedenimin kayıplığıyla

Canların arasına canlarımın gözleri içerisine

Ve bir daha

Bin bir kez daha

Varlığımın hâlâ dünyada hüküm sürdüğünü ispatlasın

Beni yok edecek kirpiklerimin birbirini kucaklaması gerçekliğinde

Beni zahirileştirmeye çalışan hayatımın tek gerçeği boy aynam