Dinle Gönül!

Gönül dur desem de, sözüm nâfile

Yine güzel peşinde koşarsın gönül

Çok açıldın denizde dön şu sâhile

Bir hayâlî sevdayla coşarsın gönül.

Artık yeter desen, yatsan dinlensen

Benden başka sana kim kanar gönül?

Uzanıp kumsala, şöyle demlensen

Ölürsen kim ağlar, kim yanar gönül?

Devir gönül değil, gösteriş devri?

Seni kim dinler ki, kim anlar gönül?

Bu hayâli sevdanda, fevrisin, fevri

Süslü yatlar dolu, limanlar gönül.

Dinlemezsen beni, yaşarsın hüzün

Yatın yok, katın yok, atın yok gönül

Kış olur da Ağustos, donarsın yazın

Havyarın, viskin yok, etin yok gönül.

Bileceksin haddini, haklı da olsan

Yoksa çôk karalar bağlarsın gönül

Görünmez bir yerde, saklı da olsan

Kapanmaz yaralar, ağlarsın gönül.