Dişe Diş Düşe Düş

çok yoksuldum çocuk yoksuldum

yoksulluk çoğunlukla vakur olgun

çocuk kalarak yoğun sularda

boğuldum...

annem hamur ve salça kokulu

ben ve kardeşlerim açlığa gıcık

annemin parmakları serin ağaç dalları

mahallenin akşamında sarıp sarmalandım

annemin varlığıyla yeniden doğdum

doydum...

hurma ağaçları hurmasız geniş incirler tozlu

mahçup mutsuzluğumu saklayamadığım

paslı balkonun demirlerinde

ince çullar serdiğim beton zeminde babamı beklerdim

sokağın kuytu köşelerinde ihtiyar türküler

pencereleri çürük ve eski evlerden sızarken

uyurdum...

ahşap düşlerde karıncalar eksik olmazdı

kibrit kutularıyla zenginleştiğim oyunlarda

ben başka zenginlik bilmem arkadaşlarımdan öte

yağmurlar hep kirli floransanlar hep hasta da olsa

pamuk talaşlı sobanın başında

ısınırdım...

kitaplar okurdum dünyalarında dostluk iyilik

dürüstlük ve zafer

ekmeğin kokusunda sade ve ferah aydınlık bir eşitlik müjdesi

annemin devlet kumaşından diktiği donlarda buldum zarafeti

her pazar aldığım solcu gazetelerle umutluyken babam

babamın umutlu sesiyle baktım hayata

hayat bana seninle seslendi

babalar gibi sevdim seni...

rüyalarımda

rüyalarını öpüyorum...