Diyar Diyar Gezmekle Dost Bulunmaz

Biraz siyah, biraz beyazsın

Beyninde düşünceler yumak yumak

Yol yol geziniyor kırmızı

Siyah-beyaz arasında

Umut biraz fantazi...

Adını dost koymuştum

Yüzüne baktığımda kendimi görmüştüm

Tam da ben demiştim tereddütsüz

Düşmanlığı şaşırtmıştım...

Meğer, koca bir yalanın girdabına girmişim

Kendim gibi seni de maskesiz sanmışım

Dostluğa en büyük ihaneti ben yapmışım

Hissedilen aklına safça inanmışım

Ve bilmeden kendimi nasıl da yakmışım...

Yanılgılar içinde bir kez daha geldim sana

Kurumuş bir ot gibi başın düşmüştü yana

Gözlerin sahte bakışlara gebeydi

Dilinin ucunda kiralık cümleler perperişan

Farkın yoktu evvelinden...

Biliyorum,

Karalar bağlattı gerçek sana

Eğik duruş çok yakıştı yalana

Acı sesler geliyor derinden

Toprağın ellerine benzemiyor ellerin

İnsan görmemiş bakışların primitiv

Daha ne diyeyim ki sana

Dostluğa kurşun sıktın

Beni kandırmayı başardın(!)

Yolun açık olsun(!)

Düşmanlığın ve sen el ele

Dostluğu bulana kadar

Irağımda kal yeter bana...

Ankara 19 Mart 2014