Diyar-ı Elif

Çekiliyor gözlerim kutsal ab-ı revanda

Sahra-ı adem serap yol aldığım kervanda

Afitaba sarılmadan gün'e ırak düşmek var

Topraktaki cemrenin tenine üşüşmek hâr

Ey gafil ne ararsın ağulu berivanda

Akl-ı evvelden gayrı sığındığın bir anda

Şehr-i beşer dağ iken ağuşun ölü bir yar

Dua ile gelir iken bedduayla gittim yâr

Mazhar O'na giderken uzar diyar- ı elif

Secdede bir vav gibi görünür maşuk latif

Fakr-u huzur cemal ki görünür cism-i üryan

Fukara gönüllerin husumeti pek ayan

Amâ kalp şevkten ırak yapar mı vakt-i keşif

Hâibin heybetince büyür şiyar-ı elif

Afâktaki gölge mi nedir hakiki mekan

Aydınlıktan bihaber söner şu ahir zaman

Sufî gönül ihsan et eceli kerem gibi

Ruhuma aksın aşk'ın bulunmaz dirhem gibi

Gamlı buse konduran müjganına sar beni

Kör kuyuda Yusuf'tan Züleyha'ya sor beni

Nefs-i aşk köz köz iken yanan ruh-i kem gibi

Şeb-i firak yaktığım azab-ı matem gibi

Cehennem gazabıyla saracak bu hâr beni

Yüreğe od düşürüp yakacak bu nâr beni

Arşa çıksam asa'm yok sendeler ömür yolu

Ayinim şimal ile yağarken kalbe dolu

Aşk'ın yolu bir imiş içtim bade-i kader

Baran yeli kir imiş biçtim katre-i heder

Cefa ile derbeder ararken sağı solu

Cenkte sarp bir huduttum tutmadım müşfik kolu

Cevvâd çizdi arşınla cüz-i gönlüme keder

Çeşm-i gönül çağladı ömür azaptan beter

Ocak/2015