Diye Diye...

Yollar var önümde puslu ve karanlık

Nereye gittiğini bilmeyen ben

Birde neden gittiğini bilmeyen sen misali

Bir İstanbul var önümde havasını solumaya korktuğum

Olur ya belki karşılaşırız diye...

Dağlar sıralı yanımda

Gökyüzü cellatım olmuş sanki

Her bakışında gözlerin

Kulağımda çınlıyor bir ses

Hani sen benimdin diye...

Şimdi bir tutam saçla avunur oldu yüreğim

Yakılanlardan geriye kalan bir vesikalık

Birde yüzük kaldı bir eşi sende olan

Saklımda bir ayrılık kaldı hazmedemediğim

Feryadımın tamamı sen gittin diye...

Zifiri çekip bir nefes daha alıyorum şimdi

Boynumu büküp bir kez daha bakıyorum gökyüzüne

Meğer sen çoktan gitmişsin

İşte bu şiirin yazılmasının sebebide

Sen beni, benim seni sevdiğim kadar sevmedin diye...