Diz Çökmeden Yoruldum

kime sorsam kendimi / yoruldum

arar yalnızlığım divane / yurdu

kanayan yara doldu açmaz

yıllar oldu dost sormaz

baharı tez getir / kış

aramaktan çok yoruldum

baharın rüzgariyle geçti / ömür

anlattın her vakit

ardında gözyaşı yağmurla / sel

doldu göle çevirdi yüreği

güzellikler yüzümüze / aksın

aç / ım güneşe ekmek

anlayabilsek çığlığı / haykırışı

ezgiyi türküyü ağıdı..

derdi dermanı anlamak / vay

anlamazlar içinde / anlamak

her dil de okumak / konuşmak

inadına çürümeye inat...

haykırmak son sesinle / dünya ya

kar bağlamış iki yüzler

diz çökmeden yoruldum

evet yorgunluk yetmedi / açlık

aldı başını gitti / uzaklara

umutsuz yorgun kaldı

düşü yürekten sarmaladı

yer yarıldı yürek sızısı

düşünmekten vurulduk / açlık

sevdaya güneş e / ışık

ne sorayım acıyı / yıllara

kar etti zülüm / saltanat

umut kaldı bize / kelepçe

hey şatavatlı zaman / tarih

zülüm var zülüm...

görmezsin olup biteni

sarmazsın kederli yolları

durmazmısın sevdasına

yol yolak hüzün / sisli

aç / ta yüzüne değsin / ışık

çok yoruldum

yıllarca bekledim aradım

gel gayrı yoruldum

sokkakta aradım

bulamayınca uçan kuşta / sordum

gelmeyen umuda sordum

diz çökmeden sordum SENİ..

04.01.2010-Karataş