Doğumun Uzak Ucunda Kırılmalar

/Renksiz ve dilsiz bozkır sarılarında

koşturarak kaybedilen zaman yeşillenir mi?/

yüreğinde baskılanmış tutkular

çığlık çığlığa asılı dururken boş çerçevede

nefes tutuşmaz mı vakitsiz uyanışlara

Geride bırakılan yıllar sizi sizden ç/almaz mı?

kartal pençeleri tünerken yorgun omuzlara

başlanan güne kanatsız uçulur mu?

göğüse asılırken prangalar

aksak adımlara asılmaz mı muamma

/gökyüzü saçlara sarılırken çırılçıplak

mülkün değil midir ayaklarını bastığın toprak/

dünde kalan yaşanmamışlıklar

k/ayıp sayılan her şey

suikasta kurban giderken serçe yüreklerde

ömürden hüzzam bulutlar geçmez mi?

/yaşamın karanlık törpüsünün alevinde

teselli olmaz mı içinde yanan mum/

bir daha gelmeyecek günlerin ardından

bu gözler,bu eller solmaz mı?

dili duvarlaştıran kuraklıklar

maviliklerde buza kesmez mi?

karanfil kokulu hüzünler damıtmaz mı yürek

/toprağın döşünde gazellenirken kızıl suskular

kavganla son bulmaz mı teninin gizli atlası/

med-cezirler ıslatırken yüreğin en derinlerini

sesine tüneyen işgal sabrını zorlamaz mı?

duygular kendine el olmaz mı?

sönmez mi akıla gem vurulan harlı ateş

kalıplaşırken omuzlarda yılların yorgunluğu

karanlığın kıyılarında yok olmaz mı dilemma

oysa,

şafağı emzirirken mülteci baharlara

ak güvercinler kanatlandırmak varken ışıklı günlere

kirpiklerden yükselir mi hiç ağıt

bil ki,

kainatın dilinden savrulurken avuç içlerine yaşam

nefesinin kozasında can bulur

özgür kırlangıçlar

annenin öptüğü yerden yeniden başlar hayat...