Dokun Asa'nla Acılarıma

Mavi bir iklimin içindeyim seninle

Seril yüreğime asil bir yazgı gibi

Ver yüreğine emri, dokun içime

Yaşamın resitali olsun elindeki asa.

Sonsuzluk bildirileri asalım yeryüzüne

Dudaklarınla aşk denen bilinmezi doku

Doğrama içimdeki o sancılı karanlıkları

Usumu sevişmelerinle bir başına bırak.

Karanlık ellerinden sonra düşsün içime

Sen dokunduktan sonra söksün şafak

Yansın isterse denizler, taş olsun yatak

Kanasın dağlar, aşkınla olayım helak.

Bilmem, seninle ne kadarım, kaç tartarım

İçimdeki hacmin daraldıkça ben kaçarım

Bas bağrına şiirleri, yüreğime koy ellerini

Bir daha sürçmesin sevdanın paslı dilleri.

Bir düş savaşçısıyım ben, silahım yok

Çağları deler sesim, göğsümde bir ok

Yokluğuna kefil anlar, yalnızlığım çok

Gözlerin tek rengim, ruhum seninle tok.

Selahattin Yetgin

Bu şiirin hikayesi: Her şiir noktasız yolculukların kıyılarını izleyerek büyüyen bir adımdır. Her şiir kendi dalgasını izleyen, kendi yalnızlığını gizleyen bir dokunuşun içsel sanatıdır. Dudaklarımızdaki terli iklimlere sokuldukça isimsiz bir sevgili, her aşk kendi içinde büyüyerek aşacaktır engelleri...