D/okunaklı Aşk Hikâyesi
Şimdi
Kelepir sevdaları atsam bir çöplüğe
Soluksuzluğumda boğulur bu piç şehir.
Biliyorum
Olmamalıydı belki de
Belki de b/aşka bir yerde başlamalıydık,
Sevda yolculuğunda dimdik yürümeliydik
Belki de
Öldürmeliydim seni karanlık bir gecede
Gözlerimin nehrine atmalıydım küllerini
Ey sevgili
Menfur cin/ayetlerin ardı arkası kesilmiyor
Ya düşürdüğün yerden topla düşlerimi
Ya da çalma artık bu vefasız şarkıyı
Kapı açık istersen çek git
Oysa
Tırnaklarımın arasından vesvese veren iblis”e inat
Gassal”in parmakları arasında vardım sevdanın secdesine
Üşüdü iblis gün doğmaz bir gecede
Sende gidersen eksilmem ki ben
Hem
Kördün zaten
Şehrin karanlık sokakları, bir avuç kadardı
Sokak lambasının cılız ışığında bekledim seni çaresizce
Gecenin matemini kuşanan fahişelerin topuk seslerinde
Hem çocuktum
Sadist düşünceli yaratıklar ç/aldılar hayallerimi
Görmedin sen
Oysa bir elif miktarı aşk dilenmiştim senden
Yarım kalan düşlerime bir esre
Ve sabrın nün halinden bir uçurum
Umut k/atık edilen hayatların gölgesinde soluklanmak mıydı tek çaren?
Oysa!
Kimse karışmasın diye cehennem doldurdum yüreğime
Sen ki!
S/ağır gecelerin
Kör karanlığında duymadın feryadımı
Kiramen Kâtibin melekleri günahlarımı yazarken kara kaplı deftere
Kanıyordum gözlerimin irisinden ağrılıca
Deccal in çocukları geziyordu parmak uçlarımda
İstila altında ki beynim, iflas etti
Şuursuzdum
Say ki
D/ilsizdin
Avazın çıktığı kadar sustun hep
Giyotinle bölünen uykularımda yoktun
Yabancıydı buralara
Ketum bir rüzgârdan farksızdın
Esip geçtin
Say ki
Bir tek gülüşün saklı kaldı hayalimde
Onu da al ve git artık
D/ipsiz bir kuyuda bırak beni b/öyle
Belki de
Sadece dublördüm bu hayat sahnesinde
En zor yerlerde girdim devreye
Ama bitti
D/okunaklı aşk hikâyesi de
Belki de
Seni sevdiğim bir gecede ölmeliydim
Hiç başlamamalıydı bu hikâye
2012 Hatay