Dokunma
yıkık duvarlarda
demir örtüler
yine mahpus teri kokuyor bronz çeşmeler
ar'ını yıka
aşkın kelamını düşürdüğün sayfalarda
ya da bırak bakir kalsın
dokunma
dokunma
çocuk resmi olsun o kurşun kalem
çöp adamlar adımlasın ahşap baharı
sen şişeler say diz boyu
hani her yudumda bir daha eksildiğin
ve sattığın ırmağı suya
çukur biriktiren derenin son zerrelerini koy avuçlarına
yağmurunu artır
ıslan eni konu
omuzlarından dökülünce cünüp çirkefin
ilahiler söylemeyi dene
kızıllaşınca şerefeler
o ezan kutsasın
alın çizgilerinden çekince şeytan avuçlarını
gökler şahadet etsin ki
dilin hala karanlık
yüreğinin zindanlarında zehir kıvamında
o şer şiirler
alıp başını gidemediğin terennümler
ya bir bakraca koy iç
ya da dök çalıntı kelimelerin üzerine
sus
sus uyanmadı
mendirek
şehir kopmadı henüz kendinden
ha bir eksiksin
ha bir fazla
farkında değil kuşlar
çirkin bir siluet var parmaklarını saydığım kayalıkta
yıkık duvarlarda
demir örtüler
yine mahpus teri kokuyor bronz çeşmeler
ar'ını yıka
aşkın kelamını düşürdüğün sayfalarda
ya da bırak bakir kalsın
dokunma
dokunma
çocuk resmi çizsin o kurşun kalem ...